{"id":881,"date":"2025-09-10T09:13:27","date_gmt":"2025-09-10T09:13:27","guid":{"rendered":"https:\/\/slowathens.be\/?p=881"},"modified":"2025-09-10T18:37:02","modified_gmt":"2025-09-10T18:37:02","slug":"varen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowathens.be\/?p=881","title":{"rendered":"Varen"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;]<\/p>\n<p>Al sinds dag \u00e9\u00e9n hier voel ik me als een kind verrukt wanneer ik buiten op het balkon zit en in de verte een ferry voorbij zie varen al dan niet met de lichtjes aan als de avond al gevallen is. Ik kan het ook nooit laten om bij elke passage luid ferriiiieeeee te roepen als we op dat moment samen aan de telefoon hangen en er vanuit Gent elke keer vrolijk terug ferrriiiieee geroepen wordt. En nu is het eindelijk zover want we hebben extra bezoekers en halverwege beslissen we om naar een eiland te gaan dus voor het eerst stappen we over de loopbrug en varen we met ons vier naar Agistri, een havenstop verder dan Aegina en zo\u2019n zes keer kleiner. Het is dankzij het bezoek dat we die volgende stop nemen en ik kijk dankbaar uit naar dat kleine onbekende eilandje. \u00a0Het is heerlijk om de zeewind te voelen en de klotsende golven te zien en de meeuwen te horen die ons halverwege als luchtacrobaten volgen en in duikvlucht een stuk brood proberen vangen met gejuich vanop het dek als dat lukt. Dit is als een dolfinarium maar dan \u00e9cht en met meeuwen, zegt J. Haha ja! lachen we en het is genieten in haar simpelste vorm.<\/p>\n<p>We wandelen vanuit het haventje voorbij een strook strandbars met muziek en draaien de hoek van het eiland om en na tien minuten stappen vlijen we ons neer in een rustige taverne en kabbelt de zee helderblauw voor ons uit. We eten gegrilde visjes en frisse sla en drinken onze eerste ouzo samen en yamas dat is best lekker. De zee nodigt uit om te dobberen en plonsen en het is koel en helder.genieten in het water. Op de terugweg aan de kade zoeken we schaduw en delen we rotsen en strand met \u00e9\u00e9n van de plaatselijke katten en hoe content kan je zijn. We varen voldaan terug naar Pireaus waar we de metro nemen en eindigen gepropt in een volle bus naar huis. Het is tijd om afscheid te nemen want morgen werk ik en gaan we niet meer samen met ons allen op stap dus we geven knuffels en kopen nog een plastiek fles ros\u00e9 bij de Kretenzer met een laatste zwaai naar elkaar.<\/p>\n<p>De volgende dag vertrekt ook Hendrik en plots is het weer stil en leeg maar evengoed gevuld met warme herinneringen aan ons twee en ons vier met schatergelach en gesprekken over die andere beleving van tijd en een discussie over de luifel want wanneer is hij open en dicht en het uitbeelden van de verhouding tussen de zon en de maan met een steen en een sinaasappel en ik glim van zoveel samen-plezier.<\/p>\n<p>Hoe fijn is dit toch allemaal en amai ik prijs<span style=\"font-size: 14px;\">\u00a0me gelukkig, misschien wel meer dan ooit.<\/span><\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Al sinds dag \u00e9\u00e9n hier voel ik me als een kind verrukt wanneer ik buiten op het balkon zit en in de verte een ferry voorbij zie varen al dan niet met de lichtjes aan als de avond al gevallen is. Ik kan het ook nooit laten om bij elke passage luid ferriiiieeeee te roepen [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":875,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-881","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/881","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=881"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/881\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":888,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/881\/revisions\/888"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/875"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=881"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=881"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowathens.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=881"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}