Ook hier is het vroeg donker en zijn er koude en natte dagen en kruip ik ’s avonds onder een dekentje in de zetel. Mijn eerste winter hier breng ik toch vooral binnen door en ik begrijp ondertussen dat de Grieken bij regenweer de straten vermijden die bij een stevige bui veranderen in stromende rivieren. Als een ingebouwde klok speur ik elke dag rond 15u naar de lucht en bij helder en blauw nestel ik me snel op het terras en slurp ik de namiddagzon op als een spons. Met een boek of breinaalden of gewoon stil genieten. En af en toe om een to-do lijstje te maken.
Vorige week zag ik dat de houdbaarheidsdatum van zowel mijn identiteitskaart als mijn rijbewijs bijna verstrijkt dus ik neem contact op met de ambassade en verzamel opnieuw een stapeltje in te vullen papieren en kopies allerhande. Ik maak vlot een afspraak dus dat komt wel goed maar nee mevrouw, een nieuw rijbewijs krijg je niet hier maar vraag je aan bij de Griekse overheid. Slik. Een nieuwe stapel in te vullen en extra papieren en langsgaan in het plaatselijk kantoor zonder afspraak want dat gaat daar niet. Benieuwd of ook dat goedkomt maar we lachen al bij het idee dat ik de volgende 15 jaar met een Grieks -Europees- rijbewijs rondrijd.
Vandaag is een zonnige zaterdag dus ik trek naar buiten met mijn to-do. Ik heb nog een pasfoto nodig voor dat rijbewijs en ga in de buurt mijn herstelde mixer ophalen. Na tien minuten in mijn beste Grieks en zijn beste Engels sta ik zonder pasfoto buiten want het is niet duidelijk of ik digitale of gedrukte foto’s nodig heb en ik vraag dat best eerst na want anders kost me dat extra zegt de lieve meneer. De mixer ligt in de winkel aan de overkant van de straat op me te wachten en goed nieuws we hebben hem kunnen herstellen. Ze doen dat hier dus nog, herstellen en ok ik heb 6 weken moeten wachten want het was kerst en nieuw en driekoningen en een beetje vergeten maar ik neem hem blij in ontvangst.
Ik wandel ineens door naar het dichtstbijzijnde KEP-kantoor om te vragen welke foto ik nodig heb en opnieuw in mijn beste Grieks want geen Engels beschikbaar en al lachend antwoordt hij dat Griekenland wel simpel is maar de taal is dat niet. Check. Hij belt een collega en ze overleggen want waarom wil ik een Grieks rijbewijs en hoe moet dat dan en ok ze bellen me maandag op want weten het eigenlijk ook niet. Nog wat verhalen over zijn studententijd in Brussel en als ik vraag wat hij van België vond dan zegt hij droogjes met een glimlach skouro wat donker betekent en dat donker hier toch veel lichter is en met een knipoog krijg ik nog een prettig weekend! Met mijn zonnebril op mijn neus trek ik huiswaarts en ja laat de rest van dat weekend maar komen.
De sfeer die overal rondhangt om dingen geregeld te krijgen… Zalig!