Select Page

Ik wandel vanavond door de straten in de buurt en ruik een zoete geur en besef oh ja de sinaas-bloesems en bedenk dat het de tweede keer is sinds ik hier ben dus dat wil zeggen dat het jaar twee is.

Wow.

Het blijft een rollercoaster en een uitdaging en soms heerlijk en soms keihard zoekend en zelfs ook nog af en toe balen. Het avontuur is ietwat overgegaan in dagelijks leven van werk en boodschappen en koken en hier wonen en afval ’s morgens naar de containers brengen en hier gewoon zijn. Maar het blijft ook van blauwe lucht en prille zonnewarmte en warme groeten en gewoon heerlijk Grieks leven. En misschien nog belangrijker ik, mezelf, wat ik wil en wie ik ben en hoe ik daar een jaar voor nodig had om een begin te maken. Meer dan ooit het besef dat dit na zoveel tijd in een vast, gekend en veilig leven een proces is en blijft van loslaten en (her)ontdekken, hoe mooi maar soms lastig ook.

Ook wij twee moeten zoeken in dit jaar twee. Hoe verbinden we met afstand en hoe vinden we elkaar voorbij die kilometers en onze uitgesproken eigen keuzes. Hobbelig en niet altijd roze en soms onweerachtig donker maar dit zijn wij, we herkennen in elkaar dit oprecht zoeken en de bereidheid om ervoor te gaan. Vertrouwend op een uitkomst die eerlijk en trouw zal zijn aan onszelf én aan wij en daarom in alle turbulentie al meer dan 20j en gelukkig schat. En counting.

Behalve mijn en onze eigen “kleine” wereld sijpelt ook de grotere wereld binnen. Ik ervaar de oorlog in Iran via extreme drukte op mijn werk, ik leer te relativeren enerzijds en scherp te focussen op dat wat zich niet laat relativeren en waar ik een verschil wil en kan maken en ik leer misschien wel voor het  eerst te stoppen met proberen alles en iedereen tevreden te stellen. In een job die banaal klinkt leer ik zoveel over mezelf en de wereld en anderen op een manier die me zeer beklijft. En ja ik blijf daar intens dankbaar voor.

Avond en genoeg nu. De bloesems geuren, de natuur maakt zich op voor een nieuwe lente en hoe mooi is dat en laat ik maar mee surfen op die golf. Van frisse bloemen en geuren en het loslaten van de oude bladeren en af en toe mee de wind zijn om weg te blazen en de prille zon om te laten groeien.

Jaar twee.