Select Page

Het vertrek was heftig. Een laatste knuffel aan de deur en gelukkig een ‘tot snel schat’ want anders was het echt wel te hard geweest. De treinen staken dus onze zoon brengt me naar de luchthaven en onderweg babbelen we heerlijk vlot tot aan de kiss&fly want alles ok maar ook daar bij die laatste knuffel verdomd hard slikken. En dan inchecken, wachten, krop in de keel en in stilte vliegen tot “we zetten de landing in naar Athene” en ik merk dat er iets opklaart. Ik voel dat het klopt dat ik dit doe, want ja ik wil hier zijn.

Dora staat me op te wachten bij mijn aankomst, we ruilen sleutels met chocolaatjes. En dan is daar eindelijk het moment dat ik binnen kan gaan, een hal door tot aan de lift, vier verdiepen naar boven en tjak daar sta ik dan. In mijn leeg en klein stulpje waar ik gelukkig even kan gaan zitten op een achtergelaten TV-kast om te bekomen en het for real in me op te nemen. Hier ga ik dus het volgende jaar wonen, BAM! Het terras staat onder water want het heeft veel geregend en blijkbaar is er geen afwatering en ik zou dat best toch snel opdweilen, zegt Dora. De airco is nog niet geïnstalleerd en dient eigenlijk ook als verwarming dus het voelt wel wat kil want het is op dit moment niet zo warm in Athene en amai het is wel heel leeg en clean. Toch effe slikken.

Ik koop nog snel een felle fuchsia emmer met een zwabber beneden bij de ‘alles-winkel’ en dweil in het donker het terras tot het volgens mij en zover ik het nog kan zien droog genoeg is. Drie volle emmers later loop ik nog naar een grotere supermarkt om mijn mandje vol poetsproducten te gooien. En ik denk ik ga nog de kasten uitwassen en de vloeren dweilen maar amai ik ben ook moe van een dag reizen en afscheid nemen en vertrekken en aankomen. Dus ik ga mijn bed in, in het kelderappartement recht tegenover mijn stekje waar ik de volgende drie nachten zal slapen. Beetje miezerig plekje eigenlijk maar wel met letterlijk zicht op mijn toekomst waardoor ik het toch zacht omarm.