Select Page

Ik moet plots aan co-ouderschap denken en hoe je bij die ene beweging moet wennen aan de aanwezigheid want je had net je leven wat ingericht zonder en dat lukte -een beetje- en dat had zelfs af en toe ook al fijne kantjes. Wennen aan het niet meer alleen zijn maar het samen keuzes maken en topoverleg houden en ah jij zit ook op die stoel en wat zou jij willen doen vandaag en je gaat liever iets uit eten straks dan hier blijven? Maar je went en je omarmt en geniet en koestert en leeft alsof het altijd zo was en zal zijn. Tot het moment er is om die andere beweging te maken, die van terug los laten en gemis voelen en denken nee dit klopt niet want ik wil gewoon samen zijn en blijven. Het is de eerste keer dat we die bewegingen maken en ik weet niet of het iets is waar je ‘beter’ in kan worden en ik denk eigenlijk dat dat misschien niet hoeft. Dat we elke keer de tijd mogen nemen om aan elkaar te wennen en te ontdekken wat er veranderd en gebeurd is om dan opnieuw keihard te voelen dat we zullen missen en dat we ook dat mogen blijven doen.

Gisteren viel mijn oog op de achtergelaten TV-kast en zag ik de jas van Hendrik erop liggen, laptop ernaast en rugzak op de grond. Iets verder een brillendoosje met een doekje en een stylo erop. Ik vond die kast niet leeg tot deze spullen er de voorbije week hun vaste stek vonden en ze nu plots weg zijn en de kast extra leeg achterlaten. Of anders gezegd hoe ik ook dat kleine rommeltje nu al mis. We namen rond de middag samen de bus naar de metro aan Monastiraki en nog snel een pita op het plein tot weer die laatste knuffel deze keer op het ondergrondse perron en lang blijven zwaaien naar die wegrijdende metro. Slik. Ik keer terug en wandel huiswaarts waar ik eerst wat rond loop als een verloren kiek en dan afvraag wat ik nog moet doen. In ieder geval moet ik uitvissen wat ik zal eten deze week en een boodschappenlijstje maken want morgen is het markt en dat wordt op dinsdag mijn vast ritueel. Of ik deze keer al alleen een koffietje ga drinken erna weet ik nog niet, mogelijk is dat pas voor volgende week. Want eerst toch even wennen.

Ik stuur nog een laatste bericht voor hij in vliegtuigmodus gaat en roep kalo taxidi schat en ik zie je graag en tot straks als je geland bent. X