Select Page

Ik kijk al sinds gisteravond uit naar gewoon zaterdag. En heerlijk want ik slaap uit, blijf nog wat gezellig liggen en sta op en pers een verse fruitsap en drink een tas koffie. Dan gaan mijn loopschoenen aan en hop de deur uit richting park. Onderweg wordt ik aangesproken door een vrouw die op zoek is naar een straat en het maakt me blij dat ik én weet waar de straat is én dit in Grieks kan uitleggen. In het park tijdens mijn tweede rondje hoor ik opnieuw kirìa kirìa en of ik een foto wil nemen van hen, drie koppels vijftigers die duidelijk ook gesport hebben in het park op deze zaterdagochtend. Begin ik er Grieks uit te zien of zo?

Ik wil vandaag opnieuw op zoek naar een spiegel voor de badkamer want de ronde plakspiegel van Ikea heeft het niet overleefd. Enkele weken geleden was er ’s nachts een helse bonk en ’s morgens bleek de spiegel op de grond te liggen maar wonderwel niet gebroken. Ok, extra tape gekocht en opnieuw dubbel geplakt en dit keer zal het wel lukken. Tot eergisteren nacht opnieuw een hels geklater en deze keer wel in vele stukken. Ik trek dus na mijn ochtend-jog naar de stad en ga op zoek naar een spiegel en ik combineer dit graag met een bezoek aan één van de beste pita’s van Athene. Ik keer terug zonder spiegel -want niet te vinden- en zonder pita -want gesloten op zaterdag en zondag-  en ik maak een troost-stop in het park voor een apero met een heerlijk bordje meze. Een oudere Griekse dame schuift bij aan mijn tafeltje en we kletsen in het Grieks over ons en het leven en onze mannen en onze zonen. Een lieve handdruk en naste kala en misschien zien we elkaar nog want ik kom hier regelmatig. Ik wandel licht en blij naar huis.

Ik eet thuis de restjes van een iets te pikante rijstgroentenschotel en doe een dutje en ga daarna op zoek naar potaarde en extra potjes want ik zaaide pepertjes en ze zijn ondertussen met vijfenzeventig. Wauw en wow waar ga ik die zetten?? De zak potaarde is loeizwaar en ik ben blij dat ik het haal tot in de lift en de rest  zal voor morgen zijn. Ik voel ook vandaag de eerste keer vochtige warmte dus laat me nu nog maar wat genieten van het onweer dat in de lucht hangt en de wind en de koelte. De bomen in de straat dragen ondertussen frisgroene bladeren en zorgen voor een groendak en schaduw. Ik eindig mijn dag op het terras onder de luifel waar het waait en klatert en dondert en ik neem een sjaal en duffel me in en sluit in koelte tevreden af.