Select Page

To be honest soms is het ook eenzaam zoals in lonely en vandaag is zo een dag. Hij begint nochtans goed want het is een vrije dag en zondag en dus trek ik naar zee voor de wekelijkse yoga. Het is ook de eerste zomers warme dag in Athene en ik geniet er echt van. Na de yoga ben ik helemaal relaxed en wandel ik op blote voeten door de kabbelende golfjes op het strand en er is geen wolkje in de lucht noch in mijn gemoed te bespeuren. Ik voel het water en een windje en de zon en het is heerlijk. Maar aan het einde van het strand begint er iets te knagen want wat zal ik nu gaan doen… en flits we zitten samen aan een tafeltje met een gegrild visje en een frisse sla en we kletsen of zijn gewoon stil aan het genieten. Een gekend en geliefd gebeuren.

Ik overweeg om het alleen te doen, dat visje met die sla maar het idee om op zondag lonely in een vistaverne aan zee te zitten tussen alle gevulde en gezellig Grieks babbelende tafels doet me een beetje krimpen. Ik trek huiswaarts, lunch op mijn terras en lees wat in een boek en denk ok dat was een golf van gemis en die hebben we weer gehad. Maar ’s avonds steekt ze weer de kop op en het is de hardnekkigste sinds ik hier ben. Ik bel Hendrik en we kletsen en ik vertel over mijn golf en bedenk ja het is ook de verjaardag van Fé en de eerste dat ik niet in de buurt ben en natuurlijk maakt dat mee het verschil. Wat zou ik die nu graag stevig tegen mijn gilet trekken voor een warme knuffel want berichtjes en bellen kunnen daar niet tegenop.

Het voelen en weten en delen verzacht en ik trek voor een laatste wandeling naar buiten. Het is nog heerlijk zacht en het is mijn favoriete valavondlicht. Ik kuier door de ondertussen bekende straatjes en eindig in de Kretenzische kruidenier aan mijn deur voor wat wortelen en uien want vanavond maak ik Griekse erwtjes en dat is voor mij puur comfortfood. Wat een timing. Ik snijd mijn groentjes op een te klein snijplankje op mijn te klein terrastafeltje maar ik hou er zo van om dat buiten te doen. Ik fruit de ui en de wortelen, er gaan aardappelen en tomaten bij en natuurlijk ook verse kruiden en citroen en als laatste de erwten. En dan is het wachten tot het goed gaar en geurend en smeuig is en dat mag wat duren. Terwijl het suddert zet ik me op het terras en wacht tot de straatlichten de bomen zullen verlichten en de ferry in de verte voorbij zal varen wat dankbaar magisch mooi is.